Суханони шайх Сулаймон Рухайлӣ дар бораи шаби 30-уми Рамазон

━━━━༻✦༺━━━━

«Шаби сиюми Рамазон — шаби охирини он аст, ки шояд шаби Қадр бошад ва шояд ин шаби охирини моҳи Рамазон дар ҳаёти шумо бошад. Онро беҳтарин шаби худ созед. Мутаасифона дар ин шаб бисёриҳо бепарвоӣ мекунанд, вале бидонед, ки ибодат дар замони бепарвоии инсонҳо аз савоби бузург аст. Аллоҳ ин шабро ба мо ато кардааст, ки хайрхоҳ савобашро афзун гардонад ва касе, ки камбудӣ кардааст, камбудиро пур бигардонад. Рамазонро ба беҳтарин тарз видоъ кун, эй бандаи Аллоҳ».

Сообщение Суханони шайх Сулаймон Рухайлӣ дар бораи шаби 30-уми Рамазон появились сначала на Nuri Islom.

كُلُّ شَيْءٍ بِقَدَرٍ، حَتَّى الْعَجْزِ وَالْكَيْسِ

«Ҳама чиз аз рӯи тақдир аст, ҳатто нотавонӣ (заифӣ), доноӣ (заковат, хирад)». Муслим, 2655.

Нотавонӣ ва заифӣ, агар шахс дошта бошад, аз ҷониби Аллоҳ муқаррар шудааст. Ҳикмат, заковат, ақл, чи тавре Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам гуфтаанд, ин бо амри Аллоҳ Таъоло аст.

Аз ин рӯ, дар дуое, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба мо омӯхт ва фармуданд, ки бо он ба сӯи Аллоҳ рӯй оварем:

اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ وَالكَسَلِ

/Аллаҳумма инни аъузу биКа мин-ал-ъаҷзи уаль-касал/

«Ё Аллоҳ, ман аз нотавонӣ, заифӣ ва танбалӣ ба  Ту паноҳ мебарам».

ал-Бухорӣ, 2893.

Сообщение Дуо аз сустӣ ва танбалӣ появились сначала на Nuri Islom.

تَحَرَّوْا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِى الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ

«Шаби Қадрро дар даҳ шаби охири моҳи Рамазон биҷӯед».

📚 Ҳадиси Бухорий, 2020; Муслим, 1169.

Яъне, он метавонад яке аз шабҳои даҳаи охир бошад, аммо ба эҳтимоли зиёд яке аз шабҳои тоқ, яъне бисту якум, бисту севум, бисту панҷум, бисту ҳафтум ва бисту нӯҳум аст. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:

تَحَرَّوْا لَيْلَةَ القَدْرِ في الوِتْرِ مِنَ العَشْرِ الأوَاخِرِ مِن رَمَضَانَ

«Шаби Қадрро дар шабҳои тоқи даҳаи охири моҳи Рамазон биҷӯед».

📚 Ҳадис ривояти ал-Бухори, 2017.

Аз шабҳои тоқ, эҳтимоли бештар шабҳои бисту панҷум, бисту ҳафтум ва бисту нӯҳум аст, зеро Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) низ фармудаанд:

فمَن كانَ مُتَحَرِّيَهَا فَلْيَتَحَرَّهَا في السَّبْعِ الأوَاخِرِ.

«Ҳар кӣ ӯро биҷӯяд, дар ҳафт шаби охир биҷӯяд».

📚 Ҳадиси Бухори, 2015: Муслим, 1165.

Аз ҳамин се шаб эҳтимоли баландтарин дар шаби бисту ҳафтум руҳ медиҳад. Убай ибни Каъб, ки аз ёрони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аст, гуфт:

وَاللَّهِ إنِّي لأَعْلَمُهَا، وَأَكْثَرُ عِلْمِي هي اللَّيْلَةُ الَّتي أَمَرَنَا رَسولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عليه وسلَّمَ بقِيَامِهَا هي لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ.

«Қасам ба Аллоҳ, ман медонам, ки он чӣ шаб аст. Ин шабе, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) моро ба намоз сарф кардан амр фармудааст, шаби бисту ҳафтум аст».

📚 Ҳадис ривояти Муслим, 762.

Аз ин ҳама гуфтаҳо ба хулосае омадан мумкин аст, ки шаби Қадр, ки соле як бор мешавад, ба яке аз даҳ шаби охири моҳи Рамазон рост меояд ва дар миёни онҳо ҳаракат мекунад, аммо ба эҳтимоли зиёд ба шуморҳои тоқ рост меояд.

Чаро Аллоҳ Таъоло вақти дақиқи ин шабро аз мо пинҳон кард? Ин яке аз зуҳуроти ҳикмати бепоёни Офаридгор ва раҳмати Ӯ нисбат ба мост. Аллоҳ Таъоло ин шабро аз илми мо пинҳон кард, то дар ин шабҳои мубораки даҳаи охири моҳи Рамазон ҳарчи бештар амалҳои шоистае анҷом диҳем, то дар ҳамаи ин шабҳо намоз бихонем, Аллоҳро ёд кунем, ба сӯи Ӯ бо дуо рӯй оварем ва наздик шавем. Ӯст, ки соҳиби мукофотҳост. Илова бар ин, ин имтиҳонест барои мардуме, ки дар ҷустуҷӯи ин шаб саъй мекунад ва ки ғафлат ва танбалӣ мекунад.

Аллоҳ Таъоло рӯза ва ибодатҳоятонро қабул гардонад.

﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏

Аз барномаи «Даҳ шаб. Калиди хушбахтӣ»

Сообщение Имрӯз (дар шаби сеюм ба чаҳоруми апрел) шаби 25-уми ин моҳи муборак аст. появились сначала на Nuri Islom.

الْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ

«Шаби Қадрро дар даҳ шаби охир ҷустуҷӯ кунед».

Ин ҳадисро Бухори (2018) ва Муслим (1167) ривоят кардаанд.

Ин метавонад яке аз ин шабҳо бошад. Аммо эҳтимоли тоқ будани он бештар аст, аммо метавонад ҷуфт бошад, зеро гуфта мешавад, ки Қуръон дар шаби бисту чаҳоруми Рамазон нозил шудааст. Ва чунон ки медонед, Аллоҳ Таъоло мефармояд:

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ

«Мо онро дар шаби қадр нозил кардем». (Куръон, сураи «Қадр», 97:1).

Ин маънои онро дорад, ки шаби Қадр метавонад шаби бисту чаҳорум бошад, мисли имрӯз. Аммо ӯ гуфт:

«Дар даҳ шаби охир ҷустуҷӯ кунед».

Дар баробари ин Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар ҳадиси дигар фармудаанд:

في السبع الأواخر

«Дар ҳафт шаби охир ҷустуҷӯ кунед».

Ин маънои онро дорад, ки он метавонад дар даҳ шаб бошад, аммо эҳтимоли зиёд аст, ки он ҳанӯз дар ҳафт шаби охир аст. Шояд на ҳафт, балки ба эҳтимоли зиёд ҳафт. Яъне эҳтимол зиёд мешавад, яъне бо эҳтимолият зиёд мешавад, хоҳиши мо, саъю талоши мо, саъю талоши мо низ бояд зиёд шавад, ин шаа Аллоҳ, зеро Рамазон ба охир мерасад ва шабу рўз кам мешавад барои ибодат.

Аз Аллоҳи Таъоло мехоҳем, ки мо ба беҳтарин тарз ибодат кунем ва ба хушнудӣ ва омурзиши Ӯ ноил шавем. ҶазокумуЛлоҳу хайрон.

الحمد لله رب العالمين

Сообщение Ёдоварӣ дар шаби 24-уми Рамазон 2024/1445 (дар шаби аз дуюм ба сеюми апрел) появились сначала на Nuri Islom.

🚫 Шӯхӣ набояд дурӯғ бошад.

◈●◈══•══◈●◈

📜 Боре мардум ба Паёмбари Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рӯ оварда гуфтанд: «Эй Расули Аллоҳ, бо мо шӯхӣ мекунед». Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд:

إنِّي لا أقولُ إلَّا حقًّا

«Аммо ман танҳо рост мегӯям.» Ҳадисро Аҳмад (2/360) ва Тирмизӣ (1990) ривоят кардаанд. Ҳадис саҳеҳ аст. «Саҳеҳи ал-Ҷомиъ» (2494).

🚫 Барои ҳамсӯҳбатонро хандон кардан, шумо наметавонед дурӯғ бигӯед.

Дурӯғ гуфтан — кори зишт аст, ки ба мусулмон мувофиқ нест.

📜 Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:

ويلٌ للذي يحدِّثُ بالحديثِ ليُضحكَ به القومَ فيكذبُ ويلٌ له ويلٌ له

«Вой бар ҳоли касе, ки чизе мегӯяду дурӯғ мегӯяд, то мардумро бихандонад. Вой бар ӯ, вой бар ӯ!» Ҳадисро Абу Довуд (4990), Тирмизӣ (2315) ривоят кардаанд. Саҳеии ҳадисро Абу Исо ат-Тирмизи, Ҳоким, Аз — Заҳаби, Санъонӣ ва Албонӣ тасдиқ кардаанд.

📜 Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мардумро ба дуруғ гуфтан ҳатто ҳамчун шӯхӣ тарғиб намуда, фармуд:

أَنَا زَعِيمٌ بِبَيْتٍ فِي وَسَطِ الْجَنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ الْكَذِبَ، وَإِنْ كَانَ مَازِحًا

«Барои касе, ки дар вақти шӯхӣ ҳам аз гуфтани дурӯғ худдорӣ мекунад, дар канори миёнаи биҳишт хона кафолат медиҳам». Ҳадисро Абу Довуд (4800), Байҳақӣ (10/249) ривоят кардаанд. Имом Нававӣ ва Шайх Албонӣ саҳеҳ будани ҳадисро тасдиқ кардаанд.

Сообщение Шӯхии бардурӯғ появились сначала на Nuri Islom.

(Қисми 2)

▬▬▬▬▬▬▬▬

Боқимондаҳои зардуштӣ чизест, ки имрӯз дар бисёре аз кишварҳои Исломӣ густурда аст: он кишварҳое, ки дар он кишварҳо давлати форсӣ буд, ба мисли Озарбойҷон ё Осиёи Марказӣ ё Курдистон, манотиқи шимоли Ироқ. Ин мардумон ҷашнеро бо номи Наврӯз ҷашн мегиранд.

Аслан ин рӯзи нав ё соли нав аст. Дарвоқеъ, ин ҷашни зардуштист. Зардуштиён ду худоро мепарастиданд: худои нур ва худои зулмот. Худои нур, ки некӣ мекунад ва худои зулмот, ки бадӣ мекунад. Ҳамин тавр, онҳо инро 21 март ҷашн мегиранд ва ин рӯзи баробаршавии баҳор аст.

➥ Ин маънои онро дорад, ки шаб бо рӯз муқоиса карда мешавад, яъне рӯзона ва вақти торикии рӯз бо ҳам муқоиса карда мешавад. Ва баъд аз ин рӯз қисми рӯзона, қисми рӯшноии рӯз афзоиш меёбад, яъне рӯшноӣ афзоиш меёбад. Ва ин ғалабаи нурро рамзи худои нур медонанд.

Аз ин рӯ, рӯзи 21 март ин идро зардуштиён, оташпарастон ва дуалистҳо ҷашн мегиранд.

⚠️ Мутаасифона бисёре аз афроде, ки имрӯз худро мусалмон меҳисобанд, аз ин ид бо кафк аз даҳон дифоъ мекунанд ва мегӯянд, ки ин ҷашни Ислом аст ва ё ҳатто онро соли нави мусалмонон мегӯянд. Ва баъзан омодаанд баҳс кунанд бо онҳое, ки ба онҳо мегӯянд, ки ин ҷашни бутпарастист ва барои мусулмонон қобили қабул нест, таҷлили он ҷоиз нест.

❗️Иштирок дар идҳои кофирон ҳаром аст.

✍🏼 Ибни Қайим мегӯяд, ки ин яке аз навъҳои ширки майда аст, зеро он як навъи “иқрор”, яъне ризоият бо ин корҳои мардум аст.

Сообщение ИДИ НАВРӮЗ: Оё ба мусалмонон ҷашн гирифтан мумкин аст? появились сначала на Nuri Islom.

(Қисми 1)

▬▬▬▬▬▬▬▬

Эй бандагони Аллоҳ, идҳо аз ҷониби Аллоҳ шодии ҳақиқӣ мебошанд.

Инро ба оила ва фарзандонатон фаҳмонед.

✦ Шумо метавонед шодии воқеӣ, ҳақиқӣ, оромии ҳақиқӣ дар ҷони худ, ваҳдати муборакро эҳсос кунед, агар бидонед, ки худи Офаридгоре, ки шумо аз Ӯ вобастаед ва аз Ӯ вобаста аст, ки имрӯз бо шумо, фарзанди шумо ва наздиконатон чӣ мешавад, фардо, дар тамоми умр, баъд аз марг медонед, ки Ӯ аз шумо розӣ аст. Ин аст хурсандӣ!

✦ Ҳангоме ки идҳоеро, ки Аллоҳ муқаррар ва баракат додааст, ҷашн мегиред, лутфи Ӯро ба даст меоред, бо ин шодӣ, ба воситаи ин ҷашн ба Ӯ наздик мешавед. Ин аст ҷашни ҳақиқӣ!

📜 «Чун Паёмбар Мухаммад (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) ба Мадина омаданд, сокинони он [ансориён] ду ид доштанд [Наврӯз ва Маҳраҷон], дар вақти бозӣ карданашон. Аз онҳо пурсид: «Инҳо чихел рӯзҳоянд?» Гуфтанд: «Инҳо рӯзҳое ҳастанд, ки дар замони ҷоҳилият бозӣ мекардем ва хурсандӣ мекардем». Сипас Расули Аллоҳ (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) фармуд: «Ба дурусти ки Аллоҳ онҳоро барои шумо ба ду рӯзи беҳтар иваз кард, онҳо иди Қурбон [Ид ул-Адҳа] ва иди Рӯза [Ид ул-Фитр]». Ҳадисро Абу Довуд (1134) ривоят кардааст. Шайх Албонӣ гуфтааст: «Ҳадиси саҳеҳ». Исноди ин ҳадис ба шарти Муслим саҳеҳ аст ва Ҳоким низ ҳаминро гуфтааст, ки Заҳабӣ бо ӯ ризоият кардааст. Саҳеҳи Аби Довуд (4/297).

Алҳамдулиллоҳ! Иди Қурбон ва Иди ифтор пас аз Рамазон. Эй бандагони Аллоҳ, Аллоҳ иваз кард ва он чи Аллоҳ ба мо ато кардааст кифоя аст.

▬▬▬▬▬▬▬

Ид чист❓

Баъзеҳо онро ҳамчун ид тарҷума мекунанд. Аммо он набояд ид бошад.

«Ид санаест, ки бо як муқаррарӣ таҷлил мешавад (ҳафтае як маротиба, соле як маротиба ва ғ.).

☑️ Таъсиси санае, ки батакрор, мунтазам таҷлил мешавад, дар шариат муқаррар нашудааст. Дар шариати мо чизе нест, ки санаи муайян гирифта, онро мунтазам ҷашн гирем. Ин ба бидъат дахл дорад!

Аллоҳ (Ӯ пок ва баландмартаба аст) барои кӯдак ҳангоми таваллуди ӯ танҳо ақиқа муқаррар кардааст. Ақиқа насб карда шудааст ва тамом. Пас аз ин ҳеҷ чиз насб карда нашуд. Пас аз ин ба муносибати таваллуди ӯ дигар нишонаҳо ва ҷашнҳо нест. Вақте ки ӯ таваллуд шуд, ӯро ҷашн мегирифтанд, дар шакли ақиқа ҷашн мегирифтанд ва баъд аз он дигар чизе набуд.

➜ Ва агар мардум санаи муайянеро бигиранд ва онро мунтазам ҷашн гиранд: ҳар ҳафта ё ҳар моҳ ва ё ҳар сол — пас ин маънои онро дорад, ки ин санаро ба идҳои исломӣ баробар ё муқоиса кардаанд. Ва ин ҳаром аст, қобили қабул нест, зеро дар Ислом танҳо се ид вуҷуд дорад: Иди Фитр, Иди Қурбон ва Ҷумъа.

🗣 Касе гӯяд, ки ин ба масъалаи ибодат дахл надорад, балки ба масъалаи амалҳои оддии мардум (одат) дахл дорад.

✅ Мо мегӯем, ки не: азбаски чизе ҳамчун сана гирифта мешавад, ҳар дафъа ботантана ҷашн гирифта мешавад, пас ин аллакай қонуншиканӣ аст, одамон онро аллакай ҳамчун «ид» гирифтаанд ва мо ҳамагӣ се «ид» дорем.

📜 Паёмбар (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) вақте ба Мадина расид, дид, ки ансорҳо ду рӯзро ҷашн мегиранд, ки ҳама вақт ҷашн мегирифтанд. Гуфт: Инҳо кадом рӯзҳоянд? Гуфтанд: Ин маҳраҷон асту ва наврӯз. Паёмбар (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) фармудаанд: «Дарҳақиқат, Аллоҳ онҳоро барои шумо ба ду иди беҳтаре иваз кардааст: «Иди Қурбон» ва «Иди Фитр».

➜ Ҳарчанд онҳо ҳам метавонистанд бигӯянд, ки ин барои мо танҳо як одат аст, на дин, мо танҳо маҳраҷонро мисли як навъ ҷашн ҷашн мегирем ва ғайра. Паёмбар (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) ҳаром кард ва фармуд, ки Аллоҳ ба шумо беҳтарин ду рӯзро иваз кардааст: Иди Қурбон ва Иди Фитр.

━━━━➳༻•༺➳━━━

Сообщение ИДИ НАВРӮЗ: Оё ба мусалмонон ҷашн гирифтан мумкин аст? появились сначала на Nuri Islom.

Пас чаро онҳоро қадариён (қадария) меноманд?

Шарҳи аввал: зеро гумроҳии онҳо ба масъалаҳои тақдир (қадар) рабт дорад.

Шарҳи дуввум: худи қадариҳо ба намояндагони Аҳли суннат мегӯянд: «Чаро моро қадарӣ мегӯед? Мо қадрро инкор мекунем ва шумо ба он имон доред, ин тасдиқи қадар дар эътиқоди шумост. Ин шумо қадариён ҳастед, на мо».

Ибни Қутайба мегўяд, ки ин парешонӣ аз ҷониби ин мардум аст, хоҳиши мардумро ба ин роҳ ба иштибоҳ андохтан аст. Аммо дар ҳақиқат пайравони ҳақ аъмоли хешро ба Аллоҳ вогузор мекунанд, тақдирро ба Аллоҳ нисбат медиҳанд ва амалҳои худро низ аз ҷониби Аллоҳ таъйин карда шуда мегӯянд, гарчанде ба онҳо зарурият надоштанд. Ва қадариён барои худ қадрро нисбат медиҳанд ва мегўянд: «Аллоҳ муқаррар намекунад, вале мо худамон ҳар чизро муқаррар мекунем». Ва касе, ки даъвои чизе мекунад ва чизеро ба худ нисбат медиҳад, сазовортар аст, ки ин номро бигирад, аз касе, ки эътиқоди мухталиф дорад ва онро дар бораи худ инкор мекунад. Аҳли суннат вал Ҷамоъат тақдирро ба худ нисбат намедиҳанд, балки онро ба Аллоҳ нисбат медиҳанд ва ин гумроҳон онро ба худ нисбат медиҳанд ва аз ин рӯ сазовори номи қадария мебошанд. Имом Нававӣ низ дар шарҳи «Саҳеҳи Муслим» ба ин нуқта ишора кардааст.

Паёмбар (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) фармудаанд, ки қадариён зардуштӣ (маҷусӣ), оташпарастони ин ҷамоат, дуалистанд.

Дуалистҳо кистанд? Инҳо касоне ҳастанд, ки эътиқод доранд, ки ду асл, ду худо вуҷуд дорад: худои нур ва худои зулмот, худои бадӣ ва худои неки. Онҳо боварӣ доранд, ки ҷаҳонро ин ду принсип ҳукмронӣ мекунад: равшанӣ ва зулмот. Барои ҳамин онҳо иди наврӯзро ҷашн мегиранд, зеро 21 март аст, ки дарозшавии рӯзҳо оғоз мешавад, яъне қисми равшании рӯз меафзояд, ки гӯё рамзи пирӯзии нур бар бадӣ аст.

Чаро қадариёнро маҷуси ин ҷамоат мегӯянд?

Аввалан, барои он ки иддаъо мекунанд, ки дар баробари Аллоҳ Таъоло офаринандагоне ҳастанд, ки инсон худаш аъмоли худро меофарад. Онҳо даъво доранд, ки дар олам ғайри хости Аллоҳ Таъоло як навъ ирода вуҷуд дорад, аз ин рӯ даъво доранд, ки на як офаринанда ва мудир, балки бисёранд. Маҷусиҳо иддаъо доранд, ки ду офаридгор мавҷуд аст ва қадариён аз ин ҳам бештар иддаъо мекунанд.

Дуюмин, барои он ки маҷусиҳо мегӯянд: «Некӣ аз Аллоҳ, ва он чӣ бад аз Аллоҳ нест». Ва қадариён низ мегўянд: «Агар шахсе ба кори баде даст занад, бадиҳо (шарр) ба Аллоҳ нисбат дода намешавад» — ва аз ин рӯ он чиро, ки аз бади муқаррар шудааст, инкор мекунанд.

☑️ Мо мегӯем, ки бадӣ аз рӯи амал ба Аллоҳ Таъоло мутаъаллиқ нест: ҳар коре, ки аз Аллоҳ Таъоло аст, ҳама хайр аст. Аммо дар худи коре, ки офарида шудааст, метавонад барои касе як навъ бадӣ бошад. Ин ки Аллоҳ ин корро офаридааст, Аллоҳ кардааст, албатта хуб аст ва бади аз ҷиҳати қарор ва амали ӯ бо Аллоҳ коре надорад. Аммо дар худи амал, дар худи офаридаҳо чизе ҳаст, ки метавонад барои касе бад бошад.

Масалан, шахсе бемор мешавад ва ё дар тиҷорат ноком мешавад — ин барояш бад аст, аммо ин ҳама аз ҷониби Аллоҳ Таъоло муъайян шудааст ва он чи Аллоҳ бар ӯ қарор додааст, хайр аст, ҳама қарорҳояш нек ва ҳикмат аст. Барои худи инсон ин як навъ бадӣ аст, аммо қарори худи Аллоҳ — хайр аст.

Дар қадариён ин тавр нест, мегӯянд: «Чӣ гуна мешавад, ки амали инсонро Аллоҳ офаридааст ва корҳои бадро низ Аллоҳ офаридааст?». Ва дар ин бобат ба зардуштиён низ шабоҳат доранд.

📓Аз мукаммалтарин китобҳое, ки ҳадис дар бораи тақдирро дар бар мегиранд, ин китоби Имом ал-Бейҳақӣ “Ал-қада вал қадр” аст.

Сообщение Чаро қадариён ин номро гирифтанд? появились сначала на Nuri Islom.

⛔️ Аз ин рӯ, шумо наметавонед ҳеҷ идеро ҷашн гиред, ба ғайр аз идҳое, ки Офаридгоратон, Аллоҳ Таъоло барои шумо муқаррар кардааст. Онҳоро табрик кардан мумкин нест, дар онҳо иштирок кардан мумкин нест, дар ҷашни онҳо кӯмак кардан мумкин нест.

مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ

«Касе ба ягон миллат монанди кунад, аз онҳост». [2]

1] Аз Анас ибни Молик (Аллоҳ аз ӯ розӣ бод) ривоят аст, ки гуфт: «Чун Паёмбар Мухаммад (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) ба Мадина омаданд, сокинони он [ансориён] ду ид доштанд [наврӯз ва маҳраҷон], дар вақти бозӣ карданашон. Аз онҳо пурсид: «Инҳо чихел рӯзҳоянд?» Гуфтанд: «Инҳо рӯзҳое ҳастанд, ки дар замони ҷоҳилият бозӣ мекардем ва хурсандӣ мекардем». Сипас Расули Аллоҳ (дуруду саломи Аллоҳ бар ӯ бод) фармуд: «Ба дурусти ки Аллоҳ онҳоро барои шумо ба ду рӯзи беҳтар иваз кард, онҳо иди Қурбон [Ид ул-Адҳа] ва иди Рӯза [Ид ул-Фитр]». Ҳадисро Абу Довуд (1134) ривоят кардааст. Шайх Албонӣ гуфтааст: «Ҳадиси саҳеҳ». Исноди ин ҳадис ба шарти Муслим саҳеҳ аст ва Ҳоким низ ҳаминро гуфтааст, ки Заҳабӣ бо ӯ ризоият кардааст. Саҳеҳи Аби Довуд (4/297).

2] Абу Довуд. «Ас-Сунан», ҳадиси N°4031. Шайх Албонӣ дар «Ирво-ул-ғалил» дурустии ҳадисро тасдиқ кардааст. (Т. 5. С. 109)

Сообщение Идҳо як қисми дин мебошанд появились сначала на Nuri Islom.